rijkdom en lentegriep

In deze wereld is niet alles eerlijk verdeeld. Dat is bekend en altijd zo geweest. Dit gezegd hebbende heb ik geen bom in de maatschappij gegooid. Dat weten we maar al te goed. De verschrikkelijke burgeroorlogen in de nabije Moslimlanden zijn hèt voorbeeld, als we dat vergelijken met de rust en de relatieve welvaart van de noordelijker landen. Ook al zijn we door politieke oorzaken even relatief arm geworden. Behalve de rijken dus......de Miljonair Fair is nog even druk bezocht, toont nog evenveel verschrikkelijk overbodige luxe en toont hoeveel mensen met vooral 'nieuw geld' op een verschrikkelijke manier met hun overbodige geld omgaan. Het is me, arm als ik altijd geweest ben, altijd een raadsel gebleven waarom mensen met geld zoveel mogelijk geld blijven verzamelen waarmee ze dan van gekkigheid niet weten hoeveel, hoe snel en hoe luxueus en smakeloos ze dat weer moesten uitgeven...Als er ergens geld te halen valt voor de toekomst van ons land is het bij die lieden, die voor hun schoothondjes diamanten halsbandjes menen te moeten kopen en dieren te moeten strippen en van hun huid ontdoen, om zichzelf daarin te hullen en daarmee duur en volkomen creapy te moeten paraderen. Om maar iets te noemen. Waartoe moeten mensen zoveel geld verzamelen dat ze dat, hoe ze ook hun best doen, in hun hele leven niet kunnen opmaken? En die hun best blijven doen om nog in dit leven nòg meer geld te verzamelen om alleen te kunnen zeggen hoevéél geld ze ten koste van wie en wat allemaal in hun eigen zak hebben kunnen steken... Ik heb het nog steeds over de soort lieden dat meent op een Miljonair Fair te kunnen paraderen. Of dat geld in overdreven dure huizen en jachten stoppen en op die manier laten zien hoe en ten koste van wat en wie ze rijk zijn geworden.... Ontlopen ze daarmee ziekte en dood? Ongeluk en scheiding? Verveling, omdat ze alles al hebben en niets meer om naar te verlangen zonder te weten dat ze het zomaar kunnen kopen? Is genoeg inkomen om ruimhartig van te kunnen leven niet genoeg om zo gelukkig en zorgeloos mogelijk te kunnen leven? Het blijft ook altijd de vraag waar 'nieuw geld' dat vele geld nou werkelijk aan verdiend heeft.... Mijn idee is dat het altijd aan foute zaken als illegale wapenhandel en zo verdiend zal zijn. En dat de belasting geen vat op zulke mensen heeft. Rijkdom op zichzelf is geen zonde. Een goed leven is geen zonde. De manier waarop er door bepaalde mensen mee wordt omgegaan is eeuwig zonde van dat geld. Dat geld moet rollen... oké, maar in die kringen rolt geld altijd de verkeerde kant op nooit naar de maatschappij met al haar facetten en armoede en noden. Terwijl op zorg en onderwijs en ouderen bezuinigd wordt. Alsof zij nooit zorg nodig zullen hebben en oud worden..... Maar dan gaan ze lekker naar een warm land en hebben de beste zorg die ze zich kopen kunnen... En onderwijs voor hun kinderen? Laten we maar hopen dat onderwijs die kinderen ook echt wijzer zal maken... Gelukkig keren zelfs kinderen die in een gouden wiegje en met een gouden lepel geboren zijn, zich meestal tegen hun ouders op zeker moment...hopelijk worden ze dan echt wijzer en zien de wereld op een andere manier dan hun ouders. Dan zal ik ze zegenen. Van oud geld geen kwaad woord. Ik heb het niet hoor. Ik behoor nog altijd tot de bijna-minima. En ben beslist niet jaloers. Maar degenen die dat oude geld wel hebben zijn er voorzichtig mee en zuinig op om het niet te verspillen aan onnutte zaken. Dat geld is ooit verdiend verdiend en gespaard en besteed. En komt, goed geïnvesteerd en vastgezet, ten goede aan vele doelen. De eigenaren daarvan leven niet in weelde, maar passen op het kapitaal dat doorgegeven moet worden. Zij betalen trouw de belasting die ze moeten betalen. Zo, dit is iets dat ik altijd al kwijt wilde. Naast natuurlijk mijn blijvende afschuw van het fenomeen Wilders en consorten. ;-)) Nouja, er is nog veel meer waarover ik mijn mening zou kwijtwillen... Maar toch op naar de dag van vandaag. Het wil nog niet echt opschieten met de lente. Heel af en toe zien we een zonnetje, eergisteren bij voorbeeld, en voor morgen is ook zon beloofd.... 's Winters wil de zon mijn kamer niet binnenkomen, dan gaat hij laag achter de huizen van de overkant langs. Maar sinds een paar weken komt de zon, als hij schijnt, weer boven de daken uit. En dan moet ik, o, bittere tegenstelling, het gordijn weer sluiten omdat die zon me dan weer verblindt...... Maar andere jaren stond de forsythia al goudkleurig te pronken en nu zie ik maar hier en daar een bloemetje. Ook de knoppen van de andere struiken zijn nog mager en vrij zeldzaam. De vlinderstruik is nog helemaal kaal zelfs. Lente doet het rustig aan dit jaar, is heel langzaam... Alleen de gele kornoelje staat uitbundig te bloeien, nog zonder bladeren... Maar veel vrucht zal ze ook dit jaar niet dragen, vrees ik. Hoewel de lente dus tot heden overwegend grijs is loopt de temperatuur toch langzaam op en waarschuwt de website van A.Vogel al tegen pollen van hazelaar en els. Nee, voor fijnstof in mijn stad bestaat geen waarschuwingssignaal bij A.Vogel. En àls die waarschuwing komt is het buiten vaak al een vergiftigde atmosfeer. Voor komende dagen wordt echt zon en hogere temperaturen verwacht en zo zijn mijn verwachtingen dus ook...;-) De meeste tijd breng ik deze week op bed door. Griep. Het ergste is achter de rug, maar de fut, de energie, moet nog terugkomen en de hoest moet nog verdwijnen. Die hevige hoest is een plaag met allerlei bijverschijnselen. Ik heb het genoegen een bedbank in mijn kamer te hebben waarop ik, ziekies en wel, liggend tv kan kijken. Een luxe die iemand met een enorm huis met vele kamers ook denkt te hebben... maar die moet als hij/zij ziekies is, toch naar de afgesloten slaapkamer. Waar natuurlijk een enorm bed staat en een enorm tv-scherm aan het voeteneind... Niet te vergelijken en toch veel minder knus dan mijn woon- werk- en slaapkamer met aangebouwde open keuken en opslaande tuindeuren.... alles in één ruimte. Wat een luxe voor mij hè.... De dokter kwam langs en bevond mijn longen gelukkig schoon. Vandaag had ik eigenlijk voor catheterisatie naar het ziekenhuis gemoeten maar dat heb ik wel moeten afzeggen. Want ik wil natuurlijk niemand aansteken en zeker niet hoesten tijdens het gebeuren... Het afgelopen weekend ben ik wel naar buiten geweest.... Zoals ik schreef, vrijdag met M. en zaterdag met dochterlief, en zondag ben ik nog naar Marqt geweest om vlierbloesem (Elderflower)-siroop te halen en nog wat dingetjes die ik niet bij Appie kon vinden. Betty kwam met vlierbessensap aan en dus heb ik op dat gebied ook voorlopig genoeg weelde. Als het goed gaat heb ik morgen een liggend boeddhabeeldje, dat me kan verzoenen met mijn 'niets meer doen dan wachten op het einde.....' Een jubelend gevoel van 'wat heb ik het toch goed'. Al heb ik nog zo'n laag inkomen. Ik steek mijn tong uit tegen al die nieuwe rijken..... Maar het kan natuurlijk ook zijn dat er weer wat koorts aan het opkomen is. Toch, niettegenstaande dat......

Het werd tijd ja...

Hmmm, het wordt tijd dat ik een nieuw blogje schrijf. Er komen ongeruste mailtjes en het duurt ook alweer te lang. Dat komt, ik ben zo druk bezig met revalideren. En de tijd komt dus terug dat ik weer bezoekers ontvang. En nu er weer wat gelopen kan worden wil ik dat zelf ook heel graag. Het is af en toe nog wel strompelen... en pijnloos gaat het ook niet, maar het gáát weer en dat is al heel wat waard. Volgende week krijg ik een hartkatheterisatie en hopelijk is er weer een ader in mijn been te vinden. ;-) Verleden week vrijdag was M. hier, een lieve oude vriend van dik 30 jaar geleden. Nouja, oud is hij niet, net vijfig, maar al zo lang dus. We hebben wat gezworven door de warme buurt, m.n. De Nieuwmarkt en de Warmoesstraat, waar we bij theehuis Himalaya hadden willen gaan rusten. Tja, zouden we wel gewild hebben. maar het theehuis was gesloten. En leeg....Telefonisch ook niet bereikbaar tot op vandaag. Nee, failliet zullen ze niet zijn daarvoor loopt de winkel te goed en verhuisplannen waren er al heel lang. Maar geen enkele aanduiding wees daar op. In arren moede, ik was echt òp, zijn we maar naar de tram gestrompeld, om bij Happy Corner te gaan eten. Maar niet voordat ik met M. wat gedronken had bij het vroegere restaurant Dantzig, dat tegenwoordig Amstelhoek heet. Daar hebben we gerust en wat gedronken. En via het Waterlooplein en de boekenstal van Jos terug gelopen naar de tram. . Ik had een boek voor hem, en meer dingetjes... dus we moesten nog wel langs huis. Maar daarna heb ik M toch op de tram moeten zetten. Hij had de auto in Duivendrecht gestald dus vandaar kon hij gewoon naar zijn eigen huis in Rotterdam. Zaterdag kwam een andere M., een lieve vriendin, met wie ik naar het Joods Historisch Museum ben geweest. Onder andere naar de tentoonstelling over mensen met de naam Cohen, waarvan er velen zijn. Het JHM, zoals het afgekort genoemd wordt, is zeer veelzijdig. En heel erg de moeite van een bezoek waard. Behalve de beide inpandige en niet meer als zodanig in gebruik zijnde synagogen met veel prachtige kunstvoorwerpen en schilderijen, , is o.a. ook te zien waaruit de hedendaagse Joodse Gemeenschap is voortgekomen en hoe bloeiend die Gemeenschap is. Het museum is, weliswaar wat omslachtig, goed toegankelijk en heeft een koosjer restaurant. De museumwinkel is altijd goed voorzien. Maar dat geldt voor elke museumwinkel die ik ken. ;-) Aansluitend kan men ook de naastgelegen Portugese Synagoge bezoeken, behalve op vrijdagavond en zaterdags (Sjabat, Joodse rustdag) en de Joodse Feestdagen. M en ik zijn nog even het Waterlooplein opgegaan. Nog een keer ja.... Ik heb de smaak weer te pakken hoor. Maar het lijf wil nog niet zo goed dus het was allemaal wel pijnvol. Na afloop wilde M. toch wel graag naar huis, vóór donker thuis zijn, het katje moest niet al te onrustig worden van haar afwezigheid, die was dat niet gewend. Dus heb ik haar op het perron gezet waar de trein al gauw kwam. Zelf kon ik meteen op de tram naar huis stappen. Voor M. was de reis ook voorspoedig, maar thuisgekomen bleek het katje ziek te zijn. Zo ziek dat ze van de week naar de dierenarts is geweest. Kattengriep, zei de dierenarts. (???) Vandaag, vrijdag, lijkt het diertje weer wat op te knappen. Zondag moesten er weer wat boodschappen in huis komen. Dus met vrouwenmoed toch weer eropuit getrokken met mijn rugzak en wagentje. En vraag niet hoe, toch ook weer thuisgekomen. De Algerijnse jongen Mo van de Daklozenkrant had me gemist, zei hij. Geloof ik wel, want ik geef hem altijd een zakje met wat fruit en drinken en snoep, als ik de krant bij hem koop. Ik heb het zo goed in vergelijking met de jongens die daar staan. En ik ben veilig, heb een inkomentje en ik heb een dak boven mijn hoofd..... Mag ik best dankbaarheid voor tonen op deze manier. Maar de rest van de dag heb ik wel moeten liggen.... Af en toe overeind om een paar mailtjes te beantwoorden, maar fut zat er niet meer in dit oude lijf. Maandag was Bettydag..en als altijd druk en plezierig. En mijn huis je weer spic and span... Dinsdag en donderdag was het, zoals de laatste maanden gebruikelijk is, weer looptherapie voor me in het verpleeghuis hiernaast, waar ik terecht kan. Best zwaar, maar ik pluk er al de vruchten van. Een dik kwartier flink lopen, zoveel mogelijk door de pijn heenlopen, wat ik het weekend niet gedaan had nee....Rustig wandelen en stilstaan als de pijn kwam... Maar met de therapie moet ik er dus zoveel mogelijk doorheen lopen. Na een minuut of vijf ga ik op de hometrainer, die afgesteld wordt alsof ik berregje op en berregje af ga, ook een kwartier dus en vaak zwaar trappen. Daarna mag ik weer naar huis.....;-) Mijn linkervoet wordt nog steeds dik. Het been is nog steeds pijnlijk, maar er is duidelijk meer uithoudingsvermogen. En vandaag is het weer niets met me. Ik hàd naar de kapper willen gaan...... maar de fut ontbreekt vandaag. Dus heb ik een half uurtje geslapen en heb ik de vogeltjes vers voer gegeven.....en heb me maar weer eens aan het tikken gezet. Geen politiek dit keer, geen literaire hoogstandjes, maar gewoon... de afgelopen week beschreven van Erica.