woensdag 13 februari 2013

Poes wordt een ondernemende kat….

Wat zal ik blij zijn als deze winter weer voorbij is. We krijgen wat adempauze tot het eind van de maand met de hogere temperaturen volgens de langetermijnweersverwachting (mooi scrabble- of Wordfeudwoord) , maar voordat het buiten weer normaal is gaan we wel sneeuw, regen en gladheid tegemoet. Ik hoop dat niemand letsel oploopt de komende dagen.

Vanavond moest ik er na twaalf uur nog opuit om Maumau te gaan halen, die ergens buiten op een prooi lag te wachten en weigerde binnen te komen. En kattenliefhebbers weten dat je niet kunt gaan slapen als je kat niet veilig in huis is. Dus toen hij na het controleren van alle deuren en de lift van ons huis nog steeds niet thuis bleek te zijn moest ik wel mijn jas en das en hoedje aan en op doen en zelf naar buiten gaan....Ik zag een vage zwarte schaduw in de tuin van de buren en toen ik me bukte om beter te kijken gleed hij, het was dus Maumau, vlugger weg dan ik me kon oprichten. Hij piepte van verontwaardiging, maar wilde niet mee en het kostte even tijd om hem te pakken te krijgen en op te tillen... Hij weegt ruim 11 pond en is niet het kleinste katje van de klas. Maar ik won en bracht hem via een andere ingang thuis.... Toen was het even haasten om het kattenluik te sluiten zodat hij, eenmaal uit mijn armen, niet wéér naar buiten kon gaan. Hij is geen zoete binnenkat meer, maar een avontuurlijke buitenkat geworden. Hij weet zijn territorium nu, kent de weg naar huis. Maar nu moet ik hem nog leren 's avonds en 's nachts zonder zeuren en mauwen binnen te blijven en pas de volgende dag, als het mij uitkomt, weer naar buiten te gaan... Zal ook wel lukken, want hij leert gemakkelijk ;-)) Maar momenteel loopt hij wel te zaniken en aan het luikje te trekken...

Het was me het dagje trouwens wel weer... De politiek is dezer dagen in ons land weer heel belangrijk. Of het goede politiek is? Iedereen betwijfelt het, dus wie ben ik om het daar niet mee eens te zijn. Hoewel mijn inkomentje zodanig is dat ik de minimum huurverhoging krijg is de Woningcorporatie niet echt gelukkig met de beslissingen van dit kabinet. Er komen op deze manier meer werklozen en hoewel de btw voor renovaties omlaag is gegaan is er door de hoge afdracht door de woningbouwverenigingen toch geen geld voor renovatie en nieuwbouw van sociale woningen en vallen daar ook ontslagen. Het aantal sociale woningen zou omhoog moeten en niet omlaag want het wordt ook moeilijker om een hypotheek te krijgen als je een woning wilt kopen. Ik zie nog geen licht in deze duisternis. Wel ben ik het eens met de strijd tegen scheefwonen.... want door de bezuinigingen komen er meer mensen met een lager inkomen, ook door meer werkloosheidsuitkeringen... die zich echt geen dure woning meer zullen kunnen veroorloven. En waarvoor er straks ook meer sociale huurwoningen beschikbaar zullen moeten zijn. Kunt u het nog volgen? Nee, ik ga geen politiek sermoen houden. Die tijd is geweest. Ik ben nu op een leeftijd dat ik het iets meer van afstand kan bekijken maar verwonderen doe ik me nog steeds... Over het ééndimensionale denken in de politiek. Dat is altijd zo geweest, ieder zijn eigen hokje, niemand kijkt in het hokje van de ander om de gevolgen van eigen beleid kritisch te bekijken. Goed, ik houd erover op.

Morgen zou het weer een binnendag zijn, zeggen de mailvrienden... IJzel. Gelukkig was het gisteren wel weer om naar de kapper te kunnen en is mijn koppetje voorlopig weer netjes. Het was wel uitkijken in de stad, hier en daar waren echt nog gladde plekken. Daar waar de zon niet kon komen...Maar ik ben weer veilig thuisgekomen. En Albert Hein heeft voldoende voorraad gebracht om voorlopig vooruit te kunnen.... dus voor mijzelf heb ik goed gezorgd.

Het is laat geworden, merk ik... heel laat. Maar niet omdat ik niet zou kunnen slapen, ik ben gewoon de tijd vergeten....Dus maak ik er maar weer een eind aan. Ja, aan dit blogje natuurlijk... ;-)

zaterdag 9 februari 2013

Griep, sneeuw en Maumau.

Het lijkt wel of ik niet alléén beslis wat ik ga doen..... Mijn lijf of één of andere onzichtbaar iets maakt dat blijkbaar uit.

Mijn hoofd lijkt nergens meer naar en moet heel erg nodig in de spiegel van de kapper kijken. Maar eerst griep, dan aanhoudende hoestbuien en benauwdheid putten een mens uit. Maar vandaag wilde ik het er weer op wagen. Het is nog lang niet voorbij maar ik denk niet dat ik nog besmettelijk ben voor anderen.

Dus dapper liep ik de gracht af, om eerst een krant bij een buurman af te geven. En verder naar de metro. Onderweg de eerste onbedwingbare hoestbui, met alle gevolgen vandien. Er viel wat natte sneeuw, dat mocht me de pret niet drukken, maar het was windstil, hoewel koud. En ik kon onder de balustrade van een gebouw lopen. Dus na die aanval liep ik dapper verder. Mezelf in gedachten een bemoedigend schouderklopje gevend. Deze metro hier heeft prachtige roltrappen, in mooie kleuren...na al die tijd geniet ik nog steeds als ik dat zie.. Enfin, twee haltes verder eruit, en meteen het station in, dus echt last van het weer had ik niet.

Bij Drogerij Erica wilde ik wat salie kopen, Die was inmiddels op maar goed tegen de hoest en de verkoudheid die maar niet wilde overgaan. En vaak doe ik ook wat in de groentesoep. En een potje crème voor mijn nog steeds rimpelloze gezicht. Je ziet mijn leeftijd er desondanks wel af, maar het stáát beter, vind ik.;-)) Wil ik in die winkel afrekenen, waar ze me gelukkig wel kennen na al die jaren, blijkt dat ik mijn betaalpas niet bij me heb. ;-(( Thuis laten liggen na de betaling van de thuisgebrachte boodschappen van Albert Hein. Stomstomstom... Gelukkig had ik nog net genoeg geld in mijn beurs om die twee dingetjes te betalen. Maar niet om dóór te gaan naar de kapper, want die wordt per knipbeurt en per pas betaald. Pech, dan maar naar huis, niets aan te doen.

Pasje ophalen en als ik dan nog wat energie heb... Nou, daar hoefde ik dus niet meer aan te denken. Niet alleen de energie is alweer op, maar vlak bij huis gekomen begon het ECHT te sneeuwen....En nu, een drie kwartier later, sneeuwt het alsof het nooit meer op wil houden. Grote dikke vlokken die blijven liggen....En alles buiten is al wit. Daar kan ik dus niet meer doorheen... Ja, jij die jong en sterk en gezond bent.... maar ik dus niet. Maar dat bedoelde ik met het lijkt wel..... Want ik heb voor minstens een week of twee wel de boodschappen op tijd in huis. We zullen hier gelukkig niet de toestanden krijgen die ze momenteel aan de oostkust van Amerika weer hebben, die vreselijke sneeuwstorm Nemo. Morgen is het alweer mooi winterweer volgens de voorspellingen, maar je weet maar nooit hè.. Ziz iz hollent men.... Daar kun je alles verwachten...

Thuisgekomen eerst maar mijn pasje weer op de goede plek opgeborgen... Daar hoef ik niet meer naar te zoeken. Toen Maumau uitgebreid aangehaald en de tuindeur opengezet... Hij mag van mij kennismaken met die sneeuw die nu een als een dicht gordijn voor mijn ramen valt...

Hij hééft kennisgemaakt inmiddels, maar dat viel blijkbaar tegen, want hij vond het niet zo leuk buiten. Deed wel stoer, maar toen ik met mijn fototoestelletje (ooit van sysop Freek gekregen) buiten kwam om wat foto's van het fenomeen te nemen rende hij toch snel naar binnen, schudde zich uit, kwam zich luidkeels bij me beklagen en klom in arren moede maar op de bedbank voor zijn middagslaapje.

Het leuke van Maumau is dat hij zo'n kletskous is. Hij kan luidkeels (en dat bedoel ik letterlijk) te kennen geven hoe hij ergens over denkt.... Alsof hij een gesprek met me voert reageert hij weer op mijn reactie met zijn gemopper... En als hij het zat is om verder te gaan komt er een kort antwoord van twee syllaben op het laatst en dan gaat hij wat anders doen. In dit geval een slaapje...

En omdat er verder toch niets aan te doen is ben ik zelf maar weer achter het scherm gedoken om een blogje te maken. Want door de griep en de vermoeidheid ervan en van de aanhoudende verkoudheid en de hoestbuien was er weer te lang niets van gekomen. Er is weer een beetje energie aan het terugkomen gelukkig. Maar dat moet meer worden...

Vandaag blijf ik dus weer dicht bij huis...bij mijzelf bedoel ik.