herfst en simits en meer...

Er is weer een dikke week voorbijgegaan zonder blogje... In een wat weemoedige bui had ik er wel een geschreven en geplaatst maar na lezing weer weggehaald voordat veel mensen hem zouden lezen. Hoopte ik... Inmiddels heeft de herfst echt zijn intrede gedaan.... Geen gesmoezel met late zomerse dagen meer. Geen aarzeling meer. Het is herfst. Punt. Het regent (o, wat regent het...;-) ) en waait. De laatste roos is uitgebloeid en hangt nog wat zielig aan het hek. De laatste hortensia begint nu ook te verkleuren en de vlinderboom en de reumaplanten staan er maar zielig bij. Om van de kleine potplanten niet te spreken...Het maakt een mens niet echt vrolijk hè... Gelukkig was het een week met veel bezoekers. En daar heb ik dan ook uitgebreid van genoten. Maandag B., dinsdag D., het kon niet op blijkbaar. En veel spannende momenten in de politiek...dus verveling is er niet bij.

Woensdag heb ik de grote boodschappen bij Appie gehaald. Met kar, rugzak, tas en koeltas, ben ik (met de tram) naar de grote Appie achter het paleis gegaan om mijn 2-wekelijkse boodschappen te doen Ik dacht: 'die tram stopt praktisch voor de winkel, dan hoef ik niet te lopen... . Normaal stopt lijn 14 inderdaad bij de Nieuwe Kerk, maar vandaag reed hij dus natuurlijk om, langs de Bijenkorf... ik moest kiezen, of aan de overkant weer op lijn 9 terug of toch maar naar Appie. Ik koos het laatste... Fout gedaan dus. Het bleek dat ik een veel groter eind moest omlopen om er te komen dan ik normaliter loop. Want er waren langs het hele paleis aan die kant en er achter hekken geplaatst voor straatverbouwing of zo... Het kostte een dikke 10 minuten extra lopen. De winkel zelf is zo groot dat ik er meer dan een uur moest lopen en terug was ik te moe om pap te zeggen. Ik zag de tram voor mijn neus wegrijden (gelukkig aan die kant op de goede route) en kon met mijn karretje, mijn rugzak, linnen tas en koeltas met boodschappen 14 minuten wachten. Thuisgekomen om kwart voor acht was ik te moe om aan de computer te gaan zitten maar de boodschappen moesten worden opgeruimd en eten klaargemaakt.... Belangrijk voor een diabeet.

Donderdag, om weer dichter bij deze tijd te komen, was dochterlief hier. De bedoeling was dat we in de stad zouden eten, zij zou trakteren. Filmpje pakken? En ze bracht gebakjes mee voor bij de koffie. Zoals gewoonlijk zaten we te lang te kletsen (vrouwen onder elkaar hè) Maar we gingen toch naar de stad met de bedoeling schoenen voor mij te kopen. Zo mogelijk ECCO-schoenen. De Winkel in de Kalverstraat is veel toegankelijker en gemakkelijker bereikbaar dan die op het Koningsplein, dus togen we via de tram (Spui) naar die winkel De verkoper was een goeie hoor, maar een druktemaker die als een keffertje door de winkel ging, iedereen behulpzaam wilde zijn, heel snel en luid praatte en gesticuleerde... Dochter en ik deden het zelf wel.... ondanks alle goede bedoelingen. Hij slaagde er wel in op het laatst de goede schoen te pakken gelukkig. Ik kon nog andere schoenen krijgen omdat er een krasje op een schoen zou zitten maar omdat ik dat niet zag kreeg nog 10 euro korting. Dochter betaalde als cadeautje één paar en ik de andere. In de hoop dat ik beide paren in gezondheid mag verslijten. Toen we buiten stonden met de tas met schoenen schrok ze toch van mijn vermoeidheid. Lastig en jammer, want ik kon het etentje echt niet meer aan en dat was te goed zichtbaar. Dus achter elkaar naar huis gegaan en brood gegeten. Ik had nog een halve galle in huis, een gevlochten broodje dus. Dat hebben we maar opgemaakt. Ze heeft me met nog een aantal dingen op de computer geholpen maar tijdens het nieuws notabene zag ze me in slaap sukkelen. Toen hield ik het niet meer... en is ze naar huis gegaan. Ik heb de gordijnen gesloten en ben op de bank neergevallen en in slaap gevallen. Toen ze belde dat ze veilig thuisgekomen was (een afspraak tussen ons voor de avonden, ziz iz emsterdam men) was ik even wakker... maar te moe. En ook de volgende dag heb ik bijna de hele dag verslapen. Maf ja...vind ik ook hoor. Maar daarna was ik er weer. Het gaat gewoon niet meer, dit soort plezierige zaken. En daar heeft een mens zich maar bij neer te leggen en er verder het beste van te maken. Ik weet het, meer dan genoeg mensen die op deze leeftijd nog de wereld rondreizen, tennissen, , zelfs hockyen... Nou en...? Ik kan dat niet meer en er zijn meer mensen die het niet meer kunnen dan mensen die nog zo lichamelijk actief zijn. Het leven gaat toch wel verder en ik kan alleen maar proberen het zo goed en plezierig mogelijk te leven.

In een NIW (Het Joodse weekblad), vond ik een artikel over de herkomst van de bagel. Zoals we die nu kennen is het een klein rond broodje met een gaatje en lekker gevuld of versierd. Ik herinner me hem anders van een oud en verdwenen fotootje.... Een veel groter ringvormig, ongezuurd broodje zonder lekkere versiering. Die hangen tegenwoordig bij de Turkse bakker aan een stok... en heten Simits. Maar kleintjes kregen hem in Wenen zoals de kinderen tegenwoordig een ijsje krijgen. Of misschien op jongere leeftijd een fopspeen, om op te sabbelen. Leuk om dat weer tegen te komen, ook in de herinnering. Herinneringen zijn zo krachtig voor je tegenwoordige leven en ik heb er maar weinig.

Weer mijn mening, hoor.

There will be peace in the valley...... Some day. Zou het? In elk geval lijkt het op het verkiezingsfront rustig te worden. Maar wat in Haren gebeurd is en zoveel angst en narigheid heeft veroorzaakt komt m.i. op hetzelfde neer als wat in de moslimlanden gebeurd is door die rare film. Hier ging het om een fout berichtje op facebook. Een naar verhouding van de bevolkingen vrij kleine groep relschoppers (altijd te veel) met teveel testosteron en te weinig werk heeft chaos en narigheid en gewonden en angst veroorzaakt. Heb je de kleine jongens gezien die in de Moslimlanden daar voorop liepen met stenen om ruiten in te gooien en te plunderen? En de tieners die datzelfde deden in Haren z.g. om een feestje te vieren? Was er veel verschil in attitude? De media, als de kippen erbij, om zulke dingen vast te leggen, deden er alleen al door hun zichtbare aanwezigheid, nog een flinke schep bovenop. Ik weet het, je kunt zulke zaken niet negeren als nieuwsgaarders, maar iedereen weet ook dat de aanwezigheid van camera's zulke jongens ( alleen maar jongens en jonge mannen ja) slechts aanmoedigt om te laten zien hoe 'moedig' en flink ze wel zijn... Niets nieuws te melden dus. In ons land zijn we niet beter dan in 'de moslimlanden' is hierdoor gebleken. De waanzin van het geweld is niet aan grenzen gebonden. En dat is heel erg 'au' om toe te geven. Als je op Google-nieuws het nieuws wilt lezen wordt dat moeilijk bij het Nederlands Dagblad, dat zo Christelijk betrokken blad.... dat vraagt, als je een artikel op internet wilt lezen, dat je daar een kwartje voor betaalt. En dat niet alleen, om een nieuwtje te lezen moet je je registreren, cq inloggen. Is dit een uitzondering of wordt dat een nieuwe trend? Nee, er is echt geen mogelijkheid om iets te lezen van dit dagblad. Nou begrijp ik wel dat ze zo klein zijn dat als ze via Google een artikel gratis zouden laten lezen, ze misschien meteen failliet zouden kunnen gaan... maar het gaf me toch een gevoel van onbehagen... ik lees dat blad nooit en nu màg ik het niet eens lezen. Pfff, ik zit te kijken naar de docu over Freddy Mercury van Queen... Ik was een grote fan van hem en de groep en was oprecht heel verdrietig toen hij stierf.... Het was een hele goede documentaire en ik heb ervan genoten tot het laatste geluidje. Wat kan ik erover zeggen..... ik heb alle cd's van de groep, maar niet alle solo-cd's jammer genoeg. Zucht... wat een levend mens was hij.... en het bewijs dat de goden vroeg tot zich nemen die ze liefhebben. Nouja, 45 jaar is toch veel te jong? Er is nog iets dat mijn geest bezighoudt en dat dezer dagen de kranten haalt. En veel twijfel en vragen oproept. En dat is die snipper papier met dat tekstje waarop Jezus spreekt over 'zijn vrouw'.... Iets dat natuurlijk in Christelijke kringen niet aan de orde mag komen. Want is de figuur Jezus niet juist in Room Katholieke kringen iets dat nooit gekoppeld kan worden aan een vrouw, laat staan dat hij een gezin gehad zou kunnen hebben.... Was Paulus niet de persoon die dat erin gehamerd heeft en heeft de R.K. Kerk dat niet in haar eerste Concilie tot heilige waarheid gemaakt? Dat Jezus zijn hele leven maagd gebleven zou zijn? Zo onjoods als het maar zijn kon terwijl Jezus toch echt gewoon een Jood was. Als het klopt wat er in het nieuwe Testament staat, was hij weliswaar een gedoopte Jood, maar toch een Jood. Eeuwen van nonnen, broeders, priesters hebben daar hun heilige imago mee hoog proberen te houden...Hoewel, in de middeleeuwen werd daar nog weleens van afgeweken en in onze tijd gaat dat ook niet helemaal op. ;-))) Maar eeuwen van antisemitisme heeft ons Joden geteisterd...Juist door de Christelijke kerken. Misschien mocht Jezus niet Joods zijn van de Kerk en moest hij, gezien de vele beelden en schilderingen, zijnde 'de Maagdelijke Zoon van een Maagdelijke Moeder' een blanke westerse man zijn.... ? Maar er zijn boeken vol geschreven over het leven van Jezus als goed Joodse en getrouwde man, ook in Joodse geschriften. Ik heb een boek over Jezus, zijn ouders en zijn leven als man, dat, uitgegeven in 1946, zo schokkend was dat het niet alleen op de zwarte lijst van verboden boeken (de Index) van de RK Kerk stond, maar dat zelfs Churchill moeite had het in ontvangst te nemen toen het hem door de schrijver werd aangeboden. Het boek heet 'Koning Jezus', is geschreven door Robert Graves en is vast nog wel op internet te koop. . Robert Graves was een begenadigd schrijver… NRC Boekenkatern bracht op 27 augustus 2004 ook al een groot artikel over het onderwerp: 'Wist u dat Jezus getrouwd was met Maria Magdalena en dat hun nazaten in Frankrijk wonen?' Vrij naar de Da Vinci Code van Dan Brown natuurlijk.... maar toch. Waar rook is, is vuur. En waar al eeuwenlang die rook blijft hangen kan het echt niet anders of het vuur moet nog ergens brandende zijn, ondanks en niettegenstaande de concilies en uitspraken van de R.K. Kerk. Gelukkig leef ik in een land waar ik dit allemaal mag opschrijven en vertellen....zonder angst voor gevolgen.