Het begin van de dag was het mooie harpje…… het eind van de dag is NU!

Gisteren is er van schrijven niks gekomen. Nadat dochter en ik heerlijk de lunch samen hadden genoten en lekker hadden bijgekletst, ben ik naar de fysiotherapeut gegaan die me behoorlijk onder handen heeft genomen. Buiten gekomen bleek het zó warm geworden dat het me echt heeft overvallen en toen ik eenmaal thuis was viel ik maar op het bed neer en heb de hele verdere middag verslapen.
Tja, dat brengt ouder worden soms ook met zich mee.

Gisteravond heb ik me bij de tv weer zo kwaad gemaakt.
Na alle terechte kritiek op de heren in Georgië en Rusland was het toch de harde taal van uitgerekend President Bush die me kromme tenen bezorgde, om het zachtjes uit te drukken. Ook over de mensenrechten (in China) is het laatste woord nog niet gesproken. Dóór Amerika en óver China dus.

Maar is het niet uitgerekend Amerika dat overal troepen heen stuurt om ‘vrede te stichten’? En is het niet Amerika dat die, overal in de wereld beruchte, door de CIA gerunde gevangeniskampen heeft zitten? Kent u ze?
Abu Ghraib, Guantánamo Bay. En de andere geheime kampen die vooral op vrij ronddobberende schepen worden gehouden? De vele gevangenen zitten daar zonder vorm van proces en zijn vaak, volgens Amnesty mééstal, gewoon gekidnapt. Mensenrechten?

Je zou het bijna als een verkapt dreigement kunnen zien om ook naar Rusland en Georgië Amerikaanse troepen te sturen. Met alle gevolgen van dien….In elk geval vond ik hem weer dom en beangstigend. Dat dàt óók dreigende taal uitlokte was te verwachten.
Krijgen we nu weer een koude oorlog op ons Europese dak geschoven???
Dat soort dingen en overpeinzingen heeft me behoorlijk aangepakt, om het zacht uit te drukken.

Diepe zucht. Ik heb de tv maar uitgedaan en heb een boek gepakt. En heb op tijd het bed weer opgezocht. Daar is het toch het veiligste, nietwaar ;-)?

Vandaag werd ik ruw uit mijn dromen gewekt. ‘Postbode, pakje voor U!!!’ Tuimelde mijn bed uit, hand door mijn haar, jas aangeschoten en naar de voordeur.
Was het dat bestelde deurharpje al. Wat een mooi exemplaar! Blank hout, iets donkerder zijkant, de snaren strak aangehaald en de balletjes die de snaren moeten beroeren zaten allemaal zo vast dat ze niet in de knoop konden komen met elkaar. Prachtig werk!! Ik ben er heel blij mee. En móói dat het klinkt!!!

Vandaag had ik niet zo’n goeie bui. Dat is niks voor mij. Misschien nog over gisteravond? Maar er gebeurden ook een paar dingen die ik ’s morgens niet kan hebben…. zonder mijn gewone goede humeur te verliezen.

Enfin, tegen drie uur had ik eindelijk mijn ontbijt (!) binnen en kon ik aanstalten maken om naar buiten, de zon in te gaan. De vaart was eruit, en alles ging even moeizaam vanmiddag.


Maar nu is het laat in de avond en de dag heeft me toch goed gedaan
De boodschappen zijn gehaald en ik kwam bij het verlaten van de winkel een lieve vriendin tegen die ik al te lang niet gezien had. We hebben een beetje kunnen bijpraten en dat maakte mijn dag weer helemaal goed…;-)
Zij, die vriendin dus, heeft me indertijd al geholpen bij het onderzoek van de feiten voor mijn boekje. Ze heeft toen heel erg meegeleefd en ook nadien hebben we elkaar niet helemaal uit het oog verloren.

Het begin van de dag was het mooie harpje…… het eind van de dag is NU!

Vandaag wil ik weer gewoon verder leven

en genieten van de mooie uren, de mooie wolkenluchten en de heerlijke temperaturen hier in de stad.

Er moesten wat boodschapjes gehaald worden in de Reguliersbreestraat, maar eenmaal daar herinnerde ik me dat ik ook naar Etos, en naar Bodyshop, naar Blokker en naar de Slegte moest. ;-)

Dus, hoewel het al veel beter gaat met mijn been en heup, na die boodschapjes, alleen maar de Kalverstraat door, liep ik toch weer te strompelen. Graag gedaan hoor, want ik kwam wel met alles thuis wat ik me had voorgenomen. Behalve het boekje bij de Slegte dat ik zocht. Maar misschien was ik toen al te moe.

Ongelooflijk, zo druk als het was in de Kalverstraat. Heel veel toeristen uit alle delen van Europa, maar ook erg veel Nederlandse jongeren. Wanneer beginnen de eerste open dagen van de Universiteit, weet iemand dat? Want misschien zat de binnenstad wel vol met studenten die voor het eerst het Centrum van Amsterdam frequenteren. Ze moeten toch weten wat daar te koop is, letterlijk en figuurlijk.
Gelukkig nergens agressieve jongelingen, dat is weleens anders.
Wie ik wel tegenkwam, op weg naar de tram, was Daniel Unaputti, de Amsterdamse voorzitter van de Hells’Angels, die daar voorbij reed. Die zag ik voor het eerst in levende lijve…. Wie heeft hem nog meer ooit in levende lijve gezien? ;-)))))))) Mag ik dat niet vragen?
Tja, waarom vertel je zoiets….. omdat ik dat leuk vind om het te schrijven. Nergens anders om.

Boven bij Blokker weten ze, net als bij De Slegte, niet waar de luchtkoeling zit. Wat was het daar warm!!! Ik had het gevoel dat ik net als vroeger, opvliegingen had, zo brak het zweet me uit daar. Arme verkoopsters en verkopers………. Maar buiten was het hier zomer. Ik weet niet hoe dat bij anderen is?


Momenteel staat er een volkorenbroodje met extra havermout te bakken in de bakmachine. Morgen komt mijn dochter lunchen en een extra lekker, zelfgebakken broodje daarbij is dan leuk.

Ik ga nog een keer proberen om dat deurharpje er in te zetten:

Hopelijk gaat het nu wel mee. De vier balletjes hangen dus aan draadjes en precies op de horizontale snaartjes.

Zo, het is weer vrijdag inmiddels. Tijd om een eind aan de avond te maken ook.
Slapen zal niet direct gaan, het broodje staat nog te bakken. Maar dat kan wel in de machine blijven zitten tot morgen. Een goede broodtrommel toch?

En morgen gaan we gewoon weer verder met leven. Ik kan niks veranderen door boos en verdrietig te zijn om wat er in de wereld gebeurt. Soms vergeet ik dat.