Een zaterdagavond om dankbaar te overdenken

Dit was dus ook de eerste warme avond van het jaar. Frans en ik hebben lekker doch eenvoudig gegeten, bij het cafeetje om de hoek koffie gedronken en later bij me thuis samen Poirot-dvd-tjes gekeken en natúúrlijk Rayman is laat...

Het is toch ook een verwarrende dag. Slechte berichten van mijn vrienden Willem, Adri en van Ad... en die brok in mijn keel is niet weg te slikken. Ad houdt vol dat het enige dat moet gebeuren is: zijn balans terug te vinden.. maar anderszijds vraagt hij of ik ermee verder kan als blijkt dat hij er straks niet meer zal zijn. In mijn geest zitten blijkbaar meerdere bewustzijns-lagen. Want enerzijds ben ik dáármee bezig, anderzijds kan ik blij zijn voor Frans die van een grote druk af is. En genieten van wat een dag als vandaag kan brengen. Zon en lente en de goede medicijnen zodat ik geen last van hooikoorts heb en mag genieten van alles om me heen. Hatsjoeoeoe!! Dat nog wel een beetje ja. :-)
Dat zijn allemaal heel persoonlijke dingen... Morgen komt er een kennisje van vroeger op bezoek, ik hoop dat ze tijd heeft om bij te praten, want ze is net zo druk bezig met 100 dingen als ik dat vroeger was.Nu, in mijn ouderdom, is er eindelijk genoeg rust in dit lijf en dit hart om niks meer te moéten... bijna niks.. En te mogen oogsten van al het moeilijke werk van vroeger.
En dankbaar ben ik voor alle vriendschap om me heen die ik nu mag ondervinden. En voor de redelijke gezondheid waarin ik verkeer. En dat mijn kinderen het goed maken... is ook zoiets. Blij met de zon, de warmte, de kleuren van de lente na zo'n maandenlange koude grijsheid waarin we allemaal moesten leven... of overleven.
En nu ga ik aanstalten maken om te gaan slapen en mooie dromen te dromen.
Een heel positief blogje maar zo voel ik me vandaag.

Het is warm in de stad

Het is tegen eind april, maar de temperaturen hier zijn zomers. Heerlijk, na al die grijze maanden. De zon is echt terug. En ook morgen verwachten we een zomerse zondag. Het tuintje geurt als met parfum besproeid, de kleine avondjasmijn doet het goed hier. Vandaag kreeg ik van mijn buurman een paar viooltjes om te planten, heb ik ook maar meteen gedaan. Hij had er een paar te veel.
Vanmiddag boodschappen gehaald voor de hele week. Het is wel even sjouwen, en ik moest daarna echt een uurtje slapen, maar het is de moeite waard. De rest van de week is dan voor andere zaken.
Mijn oude vriend Ad ligt in het ziekenhuis. Nog steeds. Hij had verwacht afgelopen woensdag naar huis te kunnen, maar dat ging niet door. Hij ligt op Radiologie, en de dokters weten nog steeds niet wat hem mankeert. Maar hij blijft opgewekt, althans, door de telefoon doét hij opgewekt.
Zometeen gaan mijn andere buurman en ik uit eten. Frans heeft de deadline gehaald met zijn verhalen en dat, heb ik beloofd, gaan we vieren met een simpel etentje en koffie met wat lekkers en een dvd'tje hier bij mij als toetje.
Ik hoop vanavond dus nog terug te komen hier.