Goede doelen loterijen en meer

THERE IS, AS FAR AS WE KNOW, ONLY ONE JEWISH CARPENTER... AND LOOK WHAT HAS HAPPENED TO HIM... ;-)

Graag wil ik beginnen met deze hilarische spreuk die ik op een kladje tussen de papieren vond die ik aan het opruimen was.
(wat verzamelt een mens toch een hoop papier, ondank computer, telefoon, mobiel, social media etc. etc. ):
Nee, er zijn niet veel joodse timmerlieden hè.... zover ik weet. ;-)
---
Ik woon in de fijnste stad van het land. Op een van de mooiste plekjes van die stad ook nog, wat mij betreft. Een plekje zo vol geschiedenis en herinneringen dat elk huis wel iets te vertellen heeft voor degene die kan kijken en luisteren. Het zijn niet altijd mooie herinneringen... Uit Amsterdam alleen al werden ongeveer 80.000 Joden, Zigeuners en homo’s weggevoerd en vermoord.

Soms moet je toch even uit je wijk, op naar de binnenstad, evenzo vol geschiedenis en herinneringen, maar heel anders.
Nou wilde ik inderdaad zondag voor het eerst sinds vele dagen even naar die binnenstad , winkelen voor broodnodige zaken.... mispoes ;-(
Het openbaar vervoer staakte.
Nee, ik ben daar niet tegen, wat mij betreft moeten ze echt staken, maar toch niet persé net nu ik er zelf weer gebruik van wilde maken?! ;-)))
Het is toch eigenlijk te gek voor woorden dat juist mensen die gedwongen zijn van het openbaar stadsvervoer gebruik te maken, weer de dupe worden van dit soort draconische bezuinigingen. . Het aantal lijnen wordt drastisch verminderd hier, 11 Complete buslijnen alleen al, om maar wat te noemen. Maar ook op de trams en tramlijnen wordt bezuinigd. En de haltes komen veel verder van elkaar te liggen zodat er minder gestopt hoeft te worden. En de kaartjes worden weer duurder .... Zoals elk jaar. Dat is een automatisme geworden. Een nieuw jaar - een nieuwe prijs.

Nee, lopend gaat dat niet. En een taxi nemen om boodschappen te doen, daar ben ik lang niet rijk genoeg voor. Op de ziekentaxi voor het ouderenvervoer kan ik niet rekenen, al zou ik dat wel moeten kunnen, maar dat is nou eenmaal onbetrouwbaar. Het gebruik daarvan heb ik al een paar jaar geleden moeten opgeven.
Nouja, nog maar een paar dagen wachten dan. Maar bij de eerstvolgende gelegenheid piep ik er even tussenuit.
Het is grijs buiten, een grijze novemberdag, maar de zon komt hier toch niet meer binnen, ook als hij schijnt blijft hij nu achter de huizen.
Zoals het bovenstaande toont ben ik zondag al aan een nieuw blogje begonnen.
Maar eergisteren, dinsdag dus, is het eindelijk gelukt. Mèt de tram naar het Centrum, bij het Spui uitgestapt en teruggelopen over het Rokin naar Vroom en Dreesman. Daar op de tweede verdieping wat noodzakelijke dingen gekocht ( die lift stinkt altijd naar de etensgeuren van het restaurant) en toen naar de overkant van de Kalverstraat. Naar de Hema. Een klein verjaarscadeautje en wat huishoudelijke spulletjes gekocht die ook allang nodig waren. Een hoop vogelvoer voor als het vriezen gaat en mezelf een rookworst cadeau gedaan... En oja, een thermoshirt met lange mouwen..... De deskundigen hebben ons immers een horrorwinter aangezegd?! Je weet maar nooit of ze gelijk krijgen. Het seizoen begint alleen erg laat dit keer. Mocht het echt koud worden dan zal ik niet aarzelen er een ski-thermo-legging bij te kopen. Kou is op onze leeftijd slecht voor de spieren. We lopen niet zo hard meer om warm te worden.
Maar het plezier om te kunnen winkelen zonder teveel pijn... heerlijk. Na afloop een kop thee met het laatste stukje appeltaart genoten en uitgerust.

Die Simon Jelsma die gestorven is, hè, die raakt maar niet uit mijn gedachten. Als oprichter van de NOVIB en die goede-doelenloterijen is hij als meervoudig miljonair gestorven. Stond in vrijwel alle kranten.
Ah joh, dat moet je gelezen hebben, daar was niet overheen te kijken...pagina's vol overlijdensadvertenties. Maar misschien alleen boven de grote rivieren?
Die uitgetreden Pater Simon Jelsma, ja, die.
Die samen met dominee Johannes Hugenholtz en Prof. Tinbergen, (econoom en Nobelprijswinnaar) Prins Bernhard voorzitter maakten.
Van al die "goede doelen" zijn teveel mensen zelf stinkend rijk geworden. Jelsma is er volgens de kranten, meervoudig miljonair van geworden.
Natuurlijk is er heel veel bereikt voor een betere wereld, maar het bovenstaande bleef toch bij me knagen .
Als priester had hij geen mogelijkheid om zelf beter te worden van het geld... Moest hij de gelofte van armoede afleggen en had hij geen eigen bezittingen.
Enfin, denk nog maar even door op die priester, die dominee en prof. Tinbergen... de vrienden van Prins Bernhard die ook zo graag een volle beurs vasthield.
Hier zou een mens toch wel bitter van worden. Als ik ongelijk mocht hebben heb ik ongelijk in commissie. Ik lees die dingen en denk overal het mijne van.
Want ik win NOOIT zelf wat. Ja, zo ééns per jaar vijf euro, of een beker ijs..... Zelf ben er dus ook alleen armer van geworden.
En hoeveel mensen hebben er een meer dan goed inkomen aan? Ik ben het eens gaan opzoeken en vond ten eerste dit:
http://www.vfi.nl/cms/showpage.aspx?id=3262 en ook
http://www.goededoelenwereld.nl/fileadmin/donateursvereniging/index.php?id=448
Google zelf maar eens: 'alle goede doelen loterijen'. En ik maar denken dat ik meedeed voor het goede doel... Wat ben ik op mijn leeftijd soms toch nog een naïef mens!
Iedereen mag er van mij aan meedoen hoor, jullie mogen ermee doorgaan, maar ik probeer ermee te stoppen.
En het gaat niet alleen om deze loterijen . Nu is zelfs Pink Ribbon, de ondersteuningsactie tegen borstkanker in een slecht daglicht komen te staan. Ze maken reclame en claimen dat alle geld opgaat aan onderzoek tegen borstkanker. In feite is het maar een fractie, slechts 1,8% van de opgehaalde miljoenen, dat echt opgaat aan onderzoek. Eén, en achttiende procent... Je kunt alles nazoeken op google... http://nos.nl/artikel/314030-pink-ribbon-gaf-1,8-procent-aan-onderzoek.html. (de url bevat een komma te weinig, die wel genoemd wordt in het artikel en het filmpje).
Slimme mensen vinden elke dag weer nieuwe manieren uit om geld in te zamelen. Ik wou dat ik zelf daar slim genoeg voor was...;-))
Bekijk het maar kritisch allemaal. Vooral het filmpje op die googlesite.

Van Wenen tot projectontwikkelaars.

Gisteren zag ik een talkshow met Theodor Holman op de Amsterdamse tv-zender...
Hij sprak met iemand - ik was te laat om de naam te horen - die het had over een film van de IDFA over Oostenrijk. De Oostenrijkse mentaliteit van geslotenheid en gesloten gemeenschap. Dat veel kelders van huizen nog vol stonden met in de oorlog gestolen spullen...
Er ging mij op dat moment een groot licht op. In 2004 was ik met een toenmalige vriendin in Wenen op zoek naar gegevens over vroeger en naar mijn eigen roots,we kwamen uiteindelijk terecht in mijn vroegere ouderlijk huis, althans het huis waar mijn moeder en mijn oma op in de oorlog woonden. Het lag midden in het getto van Wenen, de laatste plek waarheen zij verjaagd waren.
Het trappenhuis was prachtig en we verwachtten dat de appartementjes misschien ook groot en mooi zouden zijn. Maar de deur (nog zichtbaar ooit ingetrapt en met een metalen plaat gerepareerd) die op een kier werd geopend toonde een klein appartementje, bijna even klein als wat ik nu bewoon. Volgestouwd met oude meubeltjes en spiegelkasten uit een vorige eeuw. Voor mij als peutervluchtelinge uit die tijd was alles, zelfs de geur van het huis, bekend. Ik maakte me bekend als vroegere bewoner uit die andere tijd, maar we mochten allen en met heel veel moeite in het halletje komen staan en werden bepaald niet gastvrij en vriendelijk behandeld. Zoveel jaren later en nu pas dus, begrijp ik het. Althans, ik heb het nu pas goed door.
In dat huis stonden nog steeds spullen van mijn Oma, het kan niet anders. En/of die mensen waren niet 'zuiver' geweest. Denk ik nu, 7 jaar later.
Tot dan had ik het beschouwd als gewoon ongastvrijheid en onvriendelijkheid. Zoals ik in Wenen zoveel ben tegengekomen. De mensen zijn er vaak erg 'op zichzelf', zoals wij dat hier zeggen.

De afgelopen dagen zijn in irreële rust voorbijgegaan. Mijn lijf dwong me daartoe. De pijn in mijn schouder was bijna niet te harden maar in rust had ik ook geen pijn aan mijn been. Het bleek weer eens een bijwerking van een medicijn te zijn. Toen ik ophield met het diureticum Furasemide was de pijn in een paar dagen weg. Nog wat napijn van het gedwongen verkeerd gebruik van die schouder maar dat zal ook wel gauw weg zijn, denk ik. Het is dat ik vandaag en morgen bezoekers had en krijg, anders was ik er wel uitgeweest. Gisteren heb ik voor het eerst weer een wandelingetje gemaakt.
Wel krijg ik voor mijn gevoel gelijk dat we met dit mooie droge weer snel de winter inzakken.

Het Centraal Planbureau ziet het somber in voor ons land. We zitten in een economische dip, maar dat komt volgens het Bureau vooral voor rekening van het regeringsbeleid.
Daar kan ik inkomen. Door de bezuinigingen vallen er o.a. zoveel ontslagen, worden zoveel dingen niet gedaan of afgemaakt die gedaan en afgemaakt moesten worden. Al die ontslagen mensen moeten begeleid worden naar nieuw werk en ontvangen een ww-uitkering. Wel veel minder en korter dan vroeger ja. Daardoor vallen mensen vaker en eerder in de bijstand. En dus in de armoede. En dat veroorzaakt ook weer veel minder consumptie. Er wordt dus veel minder geld besteed, waardoor ook weer veel middenstanders in moeilijkheden komen. Enfin, het fijnste weet ik er niet van maar een kind kan zien dat we met dit beleid, dat naar op korte termijn hoge bezuinigingen moet leiden, alleen maar in een neergaande spiraal kunnen komen. Ik hoorde vanavond een econoom ons voorrekenen hoe minder inkomen voor al laagbetaalde mensen leidt tot laagopgeleide en dus laagbetaalde groepen mensen die sociaal en maatschappelijk op de lange termijn heel veel moeilijkheden krijgen en heel veel geld zullen gaan kosten om ze goed in de maatschappij te houden en te krijgen. En als het lang duurt ook te reïntegreren zelfs.
Wat we nu denken te bezuinigen zal een hele dure investering in blijvende armoede kunnen worden.
Maar dit zegt alleen deze simpele vrouw op deze manier. Zoals ik vele jaren geleden, begin 80-er jaren, al gewaarschuwd heb voor al die lege kantoorgebouwen. Op een ritje per lijnbus door Nieuwegein toen al zestien vierkante kilometer. Jawel, zei iemand in mijn omgeving, maar die gebouwen brengen, ook bij leegstand, toch meer op dan sociale woningbouw. Dat is iets dat mijn nuchtere verstand niet kan bijbenen. Op de grond van 16 vierkante kilometer hadden een paar wijken met sociale woningbouw gebouwd kunnen worden. Denk daar eens op een andere manier over dan op een zuiver macro-economische manier........ Het zou me te ver voeren om dat hier allemaal te beschrijven als je weet wat dat, bedacht op sociaaleconomische gronden... zou kunnen betekenen. Niet alleen op bewoning en op arbeid om die huizen bewoonbaar te maken en te houden, maar ook qua infrastructuur. Wegen en wateren en vervoer en openbaar vervoer....
Mijn simpele verstand kan er niet bij dat projectontwikkelaars nog steeds de voorkeur geven aan enorme complexen gebouwen waar straks helemaal geen emplooi voor te vinden is. Terwijl het in Amsterdam, om maar een voorbeeld te noemen, steeds moeilijker wordt om een simpele sociale woning te verkrijgen.
Maar weer genoeg hierover. Hoewel ik er een roman over zou willen schrijven hoor.